De dagen rondom een afscheid voelen vaak als een waas. Er wordt geregeld, gebeld, gehuild, gezorgd en soms tussendoor zelfs gelachen. En juist in die drukte gebeuren momenten die je vaak niet bewust meemaakt maar die later zó waardevol blijken.

Afscheidsfotografie draait voor mij niet om verdriet vastleggen. Het gaat om liefde. Om hoe jullie elkaar vasthouden, een korte blik delen, een hand op een rug leggen, samen stil zijn zonder woorden nodig te hebben. Om alle zachtheid die voelbaar blijft, zelfs wanneer alles zwaar is.

Veel mensen weten niet dat afscheidsfotografie in veel gevallen vergoed wordt via de uitvaartverzekering. De meeste verzekeraars keren een vrij te besteden bedrag uit waarmee je zelf bepaalt wat voor jou waardevol is. Koffie en cake serveer je voor de gasten. Beelden maak je voor jezelf, als herinnering, als troost en als een tastbare vorm van liefde. 

Als ik een afscheid mag vastleggen, gaat het voor mij niet om de rouw, maar om de liefde voor degene die wordt gemist.